Βάργαλα

Τα Βάργαλα ήσαν αρχαία πόλη στη Βόρεια Μακεδονία, ενώ ευρίσκονται εντός του σημερινού Δήμου του Κάρμπιντσι, σε κοντινή απόσταση του χωριού Κοζυάκ και σε απόσταση 15 χιλιομέτρων στα βόρεια της πόλης του Στιπ. Ο αρχαιολογικός τόπος καλύπτει έκταση πέντε στρεμμάτων και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ερείπια ενός αμυνικού τείχους, τριών βασιλικών και δύο δεξαμενές οι οποίες χρησίμευαν για το πάτημα των σταφυλιών.

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 371, ενώ, στην συνέχεια, εκ νέου το 415, εντός των πρακτικών της Συνόδου της Χαλκηδόνας. Το όνομά της είναι θρακικής προελεύσεως, ενώ ευρισκόταν επί των συνόρων μεταξύ των ρωμαϊκών επισκοπών της Μακεδονίας, της Θράκης και της Δακίας. Τα Βάργαλα ήσαν αρχικώς αποικία, η οποία φιλοξένησε ρωμαϊκές λεγεώνες στα τέλη του 4ου αιώνα, ενώ στην συνέχεια αποτέλεσαν επισκοπική έδρα στην διάρκεια του 5ου και 6ου αιώνα. Δέχθηκαν επίθεση από τους Αβάρους, ενώ στην συνέχεια κατελήφθησαν από τους Σλάβους στην διάρκεια του 7ου αιώνα και εγκαταλείφθηκαν.