Θησαυρός του Ατρέος

Ο Θησαυρός του Ατρέα, Τάφος του Ατρέως ή Τάφος του Αγαμέμνονα είναι ένας μεγάλος θολωτός τάφος στον λόφο της Παναγίτσας στις Μυκήνες, που κατασκευάστηκε κατά την εποχή του Χαλκού περίπου το 1250 π.Χ. Το πέτρινο υπέρθυρο πάνω από την πόρτα ζυγίζει 120 τόνους, με διαστάσεις κατά προσέγγιση 8,3 x 5,2 x 1,2 μέτρα, το μεγαλύτερο στον κόσμο. Ο τάφος χρησιμοποιήθηκε για άγνωστη περίοδο. Αναφέρθηκε από τον Ρωμαίο γεωγράφο Παυσανία τον 2ο αιώνα μ.Χ., ήταν ακόμη ορατό το 1879 όταν ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν ανακάλυψε τους τάφους κάτω από την «αγορά» στην Ακρόπολη των Μυκηνών.

Ο τάφος ίσως κράτησε τα ερείπια του κυρίαρχου που ολοκλήρωσε την ανοικοδόμηση του φρουρίου ή ενός από τους διαδόχους του. Ο τάφος είναι στο ύφος των άλλων θολωτών τάφων της Μυκηναϊκής Ελλάδας, εκ των οποίων υπάρχουν εννέα συνολικά γύρω από την ακρόπολη των Μυκηνών και πολλοί άλλοι στην Αργολίδα.