Kościół św. Karola Boromeusza

Zbudowany na zlecenie cesarza Karola VI jako wotum dziękczynne po epidemii dżumy z 1713 roku, ten rzymskokatolicki kościół poświęcony jest świętemu Karolowi Boromeuszowi. Budowę rozpoczęto w 1716 roku, a ukończono w 1737 roku pod kierunkiem architektów Johanna Bernharda Fischera von Erlacha oraz jego syna, Josepha Emanuela Fischera von Erlacha. Budowla uznawana jest za arcydzieło architektury barokowej i pełni funkcję centrum duchowego oraz zabytku kultury.

Projekt zewnętrzny obejmuje portyk w stylu greckiej świątyni oraz dwie duże kolumny flankujące, inspirowane Kolumną Trajana w Rzymie. Elementy te, wraz z wielką kopułą i wpływami rokoka, przyczyniają się do statusu obiektu jako ważnego zabytku historycznego. Budynek funkcjonuje jako sanktuarium i miejsce kultu, uznawane za całościowe dzieło sztuki.

Obiekt jest częstym miejscem koncertów muzyki klasycznej, w szczególności wykonań „Czterech pór roku” Vivaldiego. Koncerty te są często prezentowane przez zespoły grające na instrumentach z epoki, takie jak Orchestra 1756. Kościół jest otwarty dla zwiedzających zarówno w celach religijnych, jak i w celu podziwiania architektury.