Caños de Carmona

Caños de Carmona to rzymski akwedukt zbudowany w I wieku p.n.e. w celu dostarczania wody ze źródła w starożytnym rzymskim mieście Irippo – dzisiejszej Alcalá de Guadaíra – do starożytnego rzymskiego miasta Hispalis – dzisiejszej Sewilli –, obie leżące w starożytnej rzymskiej prowincji Hispania Ulterior – dzisiejszej Hiszpanii. Został później odnowiony i częściowo przebudowany w XII wieku przez Almohadów i był w pełni sprawny aż do jego rozbiórki w 1912 roku. Niektóre fragmenty przetrwały rozbiórkę i stoją do dziś.

Akwedukt miał pierwotnie 17,5 kilometra długości i był głównie zbudowany z cegieł. Składał się z podziemnych odcinków rur i nadziemnych części, liczących w sumie około 400 łuków wspartych na filarach, z dodatkowymi arkadowymi sekcjami w niektórych miejscach. Uważa się go za jedyny przykład tego typu rzymskiej konstrukcji w Hiszpanii.

Źródło: Wikipedia