Opactwo Westminsterskie

Początkowo założone jako klasztor benedyktynów w 960 r. n.e., to architektoniczne arcydzieło zostało w dużej mierze wzniesione w stylu gotyckim w XIII wieku. Od 1066 r. służy jako kościół koronacyjny angielskich i brytyjskich monarchów, a także miejsce spoczynku 17 monarchów, przy czym większość królewskich pochówków miała miejsce przed 1760 r. Oficjalnie nazwany Kolegiatą Świętego Piotra w Westminsterze, budynek jest królewską parafią (royal peculiar), co oznacza, że podlega bezpośrednio jurysdykcji brytyjskiego monarchy, a nie biskupa.

Obiekt mieści średniowieczne sanktuarium anglosaskiego świętego i zawiera groby wielu wybitnych postaci historycznych. Wnętrze charakteryzuje się znaczącymi elementami artystycznymi i historycznymi, odzwierciedlającymi ponad tysiąc lat dziedzictwa religijnego i narodowego.

Miejsce to pozostaje czynnym, integracyjnym kościołem anglikańskim z harmonogramem codziennych nabożeństw i regularnymi nieszporami chóralnymi. Odbywają się tu również recitale organowe. Kościół jest otwarty dla codziennych nabożeństw i zwiedzania historycznych miejsc, chociaż przez cały rok odwiedza go duża liczba osób. Pełni funkcję ważnego religijnego i kulturalnego punktu orientacyjnego, który utrzymuje ciągłą tradycję modlitwy i polega na wsparciu publicznym dla swojej dalszej ochrony.