หอคอยบาเบล

หอคอยบาเบล เป็นตำนานต้นกำเนิดและนิทานคติสอนใจในหนังสือปฐมกาลเพื่ออธิบายว่าทำไมถึงมีภาษาและวัฒนธรรมหลายแบบ

ในเรื่องราวนี้ มนุษยชาติที่พูดภาษาเดียวกัน อพยพกันเป็นกลุ่มไปที่ชินาร์ โดยทั้งหมดตกลงกันสร้างเมืองใหญ่ที่มีหอคอยสูงเทียมฟ้า พระยาห์เวห์ทรงสังเกตความพยายามเหล่านี้ และแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับพลังของมนุษยชาติในความสามัคคี ทำให้คำพูดของพวกเขาสับสนจนไม่สามารถเข้าใจกันได้อีกต่อไป และทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปทั่วโลก ทิ้งเมืองนี้ไว้โดยที่ยังสร้างไม่เสร็จ

นักวิชาการสมัยใหม่บางคนเชื่อมโยงหอคอยบาเบลเข้ากับโครงสร้างและบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่มีอยู่ โดยเฉพาะข้อมุลจากเมโสโปเตเมียโบราณ อาคารที่มีการยอมรับมากที่สุดคือเอเตเมนอันกี ซิกกูแรตที่อุทิศแด่เทพเจ้ามาร์ดุกในบาบิโลน ซึ่งในภาษาฮีบรูเรียกว่า บาเบล เรื่องราวที่คล้ายกันก็พบในตำนานซูเมอร์โบราณชื่อ เอ็นเมร์การ์และเจ้าแห่งอารัตตา ซึ่งอธิบายเหตุการณ์และสถานที่ในเมโสโปเตเมียตอนใต้