มอนเตตีตาโน

มอนเตตีตาโน เป็นภูเขาของเทือกเขาแอเพนไนน์และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศซานมารีโน มีความสูง 739 m เหนือระดับน้ำทะเล และตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองหลวงซานมารีโน ได้รับการลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน ค.ศ. 2008 ภายใต้ชื่อที่รวมกันว่า "ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานมารีโนและเขาตีตาโน" ภายใต้หมายเลขอ้างอิง 1245 เกณฑ์ iii ทั้งสองรวมกันมีพื้นที่ 55 เฮกแตร์ โดยมีเขตกันชน 167 เฮกแตร์ ครอบคลุมมอนเตตีตาโนและโครงสร้างอื่น ๆ เช่น หอคอย กำแพง ประตู มุขป้อม ตลอดจนมหาวิหารนีโอคลาสสิกที่ตั้งอยู่บนเนินเขาซึ่งก่อให้เกิดกลุ่มเมืองขนาดเล็กที่มีเอกลักษณ์เมืองซานมารีโนของประเทศซานมารีโนตั้งอยู่บนสันมอนเตตีตาโนซึ่งมีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 ตามตำนานที่เกี่ยวข้องกับภูเขาและบริเวณนั้น มีอารามเล็ก ๆ ตั้งอยู่บนยอดเขาในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภูมิประเทศที่เป็นภูเขาให้ทัศนียภาพที่สวยงามของสภาพแวดล้อม และสถานที่ตั้งที่โดดเดี่ยวทำให้ซานมารีโนอยู่รอดในฐานะสาธารณรัฐตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา