ปราสาทตาพรหม

ปราสาทตาพรหม เป็นปราสาทหินของจักรวรรดิเขมร ตั้งอยู่ห่างออกจากคูเมืองพระนคร ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร สร้างขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7: 125 : 388  เพื่อเป็นสถานศึกษาและศาสนสถานของศาสนาพุทธนิกายมหายาน

หลังจากจักรวรรดิเขมรได้ล่มสลายลงราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 ปราสาทตาพรหม ก็ถูกทิ้งร้างและไม่ได้รับการพูดถึงมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ จนกระทั่งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 จึงได้เริ่มความพยายามในการบูรณะโดยสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศ และในปี ค.ศ. 2013 หน่วยงานโบราณคดีอินเดียร่วมกับหน่วยงานในพื้นที่ ได้ร่วมกันทำการบูรณะใหญ่กับปราสาท ทั้งการวางทางเดินไม้ เพื่อลดผลกระทบจากจำนวนนักท่องเที่ยวที่เดินบนพื้นดินตลอดจนทางเดินในพื้นปราสาท ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อตัวเสถียรภาพปราสาทและรากต้นไม้ปราสาทหินแห่งนี้มีจุดเด่นที่สำคัญจาก บรรยากาศของสภาพป่าดิบชื้นปิดทึบ ที่ผนวกเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของปราสาท จากรากต้นสมพงยักษ์ และมอส ทำให้เป็นหนึ่งในปราสาทหินที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองพระนคร การดูแลรักษาสภาพปราสาทแห่งนี้…