ซาแล็ง-เล-แบ็ง

ซาแล็ง-เล-แบ็ง เป็นเมืองขนาดเล็กเมืองหนึ่งในจังหวัดฌูว์รา แคว้นฟร็องช์-กงเต ทางภาคตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส

ซาแล็ง ได้ชื่อมาจากแหล่งน้ำเกลือธรรมชาติที่ใช้สำหรับการอุปโภคและบริโภค รวมทั้งเป็นแหล่งผลิตสำคัญของเกลือและยิปซัม ซึ่งมีการผลิตเกลืออย่างต่อเนื่องมากว่า 1,200 ปี เริ่มลดลงในสมัยศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเลิกทำในปี ค.ศ. 1962 เนื่องจากการขาดแคลนไม้ฟืน และยังสามารถผลิตได้โดยวิธีที่ทันสมัยกว่าในโรงงานยุคใหม่ที่เมืองอาร์เกเซอน็อง โดยใช้ท่อทำจากไม้เพื่อขนส่งน้ำเกลือระหว่างเมืองทั้งสองที่มีความยาวถึง 21 กิโลเมตร

ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 การผลิตเกลือแบบโบราณของซาแล็ง-เล-แบ็งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก ร่วมกับโรงผลิตเกลือหลวงแห่งอาร์เกเซอน็องที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน