Dulcinea

De romanfiguur Dulcinea is de denkbeeldige schone beminde van Don Quichot in de roman van Cervantes.

Deze maagd ontstond in het brein van Don Quichot, omdat hij vond dat een ridder een schone maagd nodig had om zijn goede daden aan op te dragen. Het ridderschap van Don Quichot was echter ook denkbeeldig. Wel had hij voor zijn Dulcinea een concreet persoon in gedachten. Dit was een boerenmeisje uit het naburige El Toboso, genaamd Aldonza Lorenzo, dochter van Lorenzo Corchuelo. In het eerste deel wordt gesuggereerd dat Don Quichot wellicht ooit een verliefdheid voor haar heeft gevoeld, maar in het tweede deel geeft hij aan haar nooit in levenden lijve te hebben gezien. Hij geeft haar de edele naam Doña Dulcinea de El Toboso.