Galapagoseilanden

De Galapagoseilanden zijn bij elkaar gelegen eilanden ter hoogte van de evenaar in de Stille Oceaan. Ze liggen in open zee op ongeveer 1000 km van de westkust van Zuid-Amerika en behoren staatkundig als de provincie Galápagos tot Ecuador. Meer dan de helft van de oppervlakte wordt ingenomen door het grootste eiland Isabela, waar echter minder dan 10% van de bevolking woont.

De eilanden zijn geologisch gezien erg jong: enkele miljoenen jaren. Ze zijn van vulkanische oorsprong. Er komen veel unieke dieren en planten voor, die per eiland vaak enigszins verschillende soorten hebben gevormd. De eilanden komen voor het eerst voor op de kaart van Mercator uit 1570 als "Insulae de los Galopegos".