Bodh Gaja

Bodh Gaja, hindi Badh Gayā, ang. Buddh Gaya – miejscowość w północno-wschodnich Indiach. Według tradycji buddyjskiej tu rosło święte drzewo figowiec pagodowy, pod którym Siddhartha Gautama dostąpił przebudzenia, stając się Buddą. Najstarszą budowlę sakralną w Bodh Gaja była mała świątynia z czasów króla Aśoki. Jednak około II w. n.e. za panowania dynastii Kuszanów zburzono ją i zastąpiono nową wielką świątynią, której nadano miano Świątyni Wielkiego Przebudzenia. W trakcie przeprowadzonej w XIX w. renowacji kompleksu świątynnego odkryto pozostałości krużganka wybudowanego w miejscu medytacyjnych przechadzek Buddy. Ślady stóp Buddy odtworzono w jego posadzce w postaci szeregu kwiatów lotosu. Świątynia Mahabodhi, którą wielokrotnie przebudowywano, stanowi obecnie symboliczne centrum indyjskiego i światowego buddyzmu i jest celem licznych pielgrzymek buddystów i hinduistów.