Park Regionalny Wogezów Północnych

Park Regionalny Wogezów Północnych jest jednym z 48 takich parków znajdujących się na terenie Francji na terenie Alzacji i Lotaryngii. Powstał w 1976 r. z inicjatywy dr. Alfreda Westphala, który został pierwszym przewodniczącym zarządu parku. W 1989 r. park stał się jednocześnie rezerwatem biosfery UNESCO, rozszerzonym o niemiecki Las Palatyński w 1998 r. Powierzchnia parku wynosi 1 220 km²; jest to obszar względnie słabo zaludniony.

Terytorium parku jest silnie zalesione, dominują zespoły buczyn, dąbrów, lasów mieszanych z dodatkiem lasów iglastych, olsów i in. Około 60% lasów należy do państwa. Środowiska leśne ubogacają liczne formacje skalne, łąki, bagniska, rzeki i stawy. Wśród bogatej fauny parku znajdują się rysie, żbiki, kilka gatunków dzięciołów, sokoły wędrowne, nietoperze, salamandry, kuny leśne i in.