Thames Barrier

Thames Barrier – ruchoma zapora wodna na Tamizie, we wschodnim Londynie, pomiędzy dzielnicą Silvertown na północy a Charlton na południu. Stanowi kluczowy element ochrony przeciwpowodziowej centralnej i zachodniej części Wielkiego Londynu na wypadek ekstremalnego podniesienia się poziomu wody w Morzu Północnym. Zapora długa jest na 520 m i została wybudowana w latach 1974–1984.

Bezpośrednim impulsem do powstania bariery była katastrofalna powódź z 1953 roku. Budowę zapory rozpoczęto jednak dopiero w 1974 roku, a uroczyste otwarcie przez królową Elżbietę II nastąpiło 8 maja 1984 roku. Koszt budowy wyniósł blisko 500 mln funtów. Konstrukcja ma długość 520 m. Na tamę składa się dziewięć żelbetowych filarów, tworzących sześć prześwitów dla żeglugi i cztery nieżeglowne kanały. Zamknięcia zapory dokonuje się poprzez obracanie ruchomych segmentów umieszczonych pomiędzy filarami. Segmenty te są okrągłe w przekroju i wykonane ze stali, najcięższe z nich ważą 3500 ton.