Papey

Papey – największa wyspa przy wschodnim wybrzeżu Islandii, o powierzchni 2 km². Można się na nią dostać tylko z portu Djúpivogur położonego na głównej wyspie. W 1902 r. na wyspie była tylko jedna farma i kościół. Najwyższy punkt wyspy – Hellisbjarg ma 58 m wysokości. Wyspa jest pokryta roślinnością, nierówna i bagnista. Klify obfitują w ptactwo wodne, a wiele edredonów gnieździ się na wyspie podczas sezonu rozrodczego.

Wokół głównej wyspy jest jeszcze kilka mniejszych wysepek. Latarnia morska została wybudowana w 1922. Papey została przypuszczalnie zasiedlona przez islandzkich mnichów po okresie, kiedy w Islandii zaczęło się osadnictwo nordyckie. Islandczycy zostali nazwani „papeyar” co odnosiło się do nazwy wyspy.