Algieria

Językami urzędowymi są arabski i tamazight (berberyjski). Mieszkańcy posługują się algierskim arabskim, zwanym darja, a w niektórych regionach językiem kabylskim oraz innymi językami berberyjskimi. Język francuski jest nadal powszechnie używany w biznesie, sklepach i na znakach. Język angielski nie jest szeroko znany poza dużymi hotelami, więc znajomość kilku słów po francusku lub arabsku bardzo się przyda.

Znaki drogowe i wiele szyldów sklepowych sporządzonych jest po arabsku i francusku. Niektóre oficjalne tablice wykorzystują również pismo tifinagh (berberyjskie).

• Karty SIM: trzema sieciami komórkowymi są Mobilis, Djezzy i Ooredoo. Kup kartę prepaid w oficjalnym salonie i weź ze sobą paszport.
• Zasięg: sieć 4G działa dobrze w miastach i wzdłuż wybrzeża. Na znacznej części Sahary zasięg jest słaby lub w ogóle go nie ma, dlatego nie należy polegać na telefonie podczas wypraw na pustynię.

• Woda: pij wodę butelkowaną. Jest tania i dostępna wszędzie.
• Opieka medyczna: prywatne kliniki w dużych miastach są zazwyczaj lepsze niż szpitale publiczne. Na Saharze opieka jest bardzo ograniczona, dlatego wykup ubezpieczenie obejmujące ewakuację medyczną.
• Apteki: w każdym mieście znajdują się apteki, oznaczone zielonym krzyżem, a farmaceuci często mówią po francusku. Zabierz ze sobą wystarczającą ilość wszelkich leków na receptę wraz z kopią recepty.
• Upał i słońce: lato na Saharze jest niezwykle gorące. Pij często i planuj wyprawy na pustynię między październikiem a kwietniem.
• Szczepienia: dla większości podróżnych szczepienia nie są wymagane. Certyfikat szczepienia przeciwko żółtej febrze jest wymagany w przypadku przyjazdu z kraju o podwyższonym ryzyku zachorowania. Skonsultuj się z poradnią medycyny podróży co najmniej 8 tygodni przed wyjazdem, aby uzyskać poradę.

Większość odwiedzających, w tym obywatele UE, Wielkiej Brytanii, USA i Kanady, musi posiadać wizę przed podróżą. Wniosek należy złożyć w ambasadzie lub konsulacie Algierii w kraju zamieszkania.

• Standardowa wiza turystyczna: zazwyczaj wymagana jest rezerwacja hotelowa wraz z potwierdzeniem od biura podróży lub zaproszenie od osoby goszczącej w Algierii, poświadczone w lokalnym urzędzie gminy.
• Wiza po przyjeździe na Saharę: turyści odwiedzający turystyczne prowincje Wielkiego Południa mogą uzyskać wizę po przyjeździe. Należy wykupić wycieczkę w akredytowanym algierskim biurze podróży. Agencja przesyła dane podróżnych do władz z wyprzedzeniem i wydaje zezwolenie z kodem QR, które należy okazać po przybyciu.
• Paszport: musi być ważny przez co najmniej 6 miesięcy od daty wjazdu.
• Pasażerowie statków wycieczkowych: turyści biorący udział w zorganizowanej wycieczce na ląd ze statku wycieczkowego nie potrzebują wizy.

Wymogi wizowe i wjazdowe często ulegają zmianom. Przed podróżą sprawdź aktualne wymagania w oficjalnych organach imigracyjnych lub ambasadzie swojego kraju.

Algieria to konserwatywny kraj muzułmański. Dobre maniery i skromny ubiór mają tu ogromne znaczenie.

• Ubiór: zakrywaj ramiona i kolana w miastach, na targowiskach i w miejscach kultu religijnego. Kobiety powinny mieć przy sobie szal na wypadek wizyty w meczecie. Stroje kąpielowe są dozwolone wyłącznie na plaży.
• Ramadan: w trakcie miesiąca postu nie jedz, nie pij ani nie pal w miejscach publicznych w ciągu dnia. Wiele kawiarni i restauracji jest zamkniętych za dnia i otwiera się dopiero po zachodzie słońca, a godziny pracy są krótsze.
• Alkohol: spożywanie alkoholu lub przebywanie w stanie nietrzeźwym w miejscach publicznych jest nielegalne. Alkohol sprzedawany jest wyłącznie w niektórych hotelach, barach, licencjonowanych restauracjach oraz w kilku sklepach, głównie w dużych miastach. Na południu kraju oraz w dolinie Mzab jest on trudno dostępny.
• Powitania: podawaj prawą dłoń na powitanie. Niektórzy religijni mężczyźni i kobiety wolą nie podawać ręki osobom przeciwnej płci; poczekaj, aż sami wyciągną dłoń.
• Fotografowanie: zapytaj o zgodę przed zrobieniem komuś zdjęcia, zwłaszcza kobietom. W starych miastach doliny Mzab fotografowanie mieszkańców jest wysoce niewskazane.
• Targowanie się: targuj się uprzejmie na targowiskach i sukach, lecz nie w sklepach ze stałymi cenami.

Banki, urzędy i wiele sklepów są zamknięte w dni świąteczne. Święta islamskie opierają się na kalendarzu księżycowym i każdego roku przesuwają się o około 11 dni wcześniej. Podczas Id transport jest zatłoczony, a wiele firm zamyka się na kilka dni.

Weekend przypada na piątek i sobotę. W piątki większość sklepów zamyka się w okolicach południowych modlitw, a wiele z nich pozostaje zamkniętych do późnego popołudnia. Urzędy i banki są zazwyczaj otwarte od niedzieli do czwartku. Podczas ramadanu sklepy otwierają się później, a życie toczy się wieczorami, po przerwaniu postu.

• Samolotem: odległości są ogromne. Loty krajowe liniami Air Algérie to praktyczny sposób na dotarcie na Saharę, na przykład z Algieru do Ghardaji, Dżanatu, Timimunu czy Tamanrasset. Rząd USA odradza podróże do Tamanrasset, Illizi oraz w rejony w pobliżu południowych i wschodnich granic, dlatego przed rezerwacją sprawdź aktualne ostrzeżenia. Na każdy lot zabieraj ze sobą paszport. Air Algérie
• Pociągiem: sieć kolejowa SNTF łączy miasta na północy, w tym Algier, Oran, Konstantynę i Annabę. Pociągi są tanie i wygodne, ale na niektórych trasach wolniejsze od autobusów. SNTF – algierskie koleje
• Autobusem i taksówką zbiorową: autobusy dalekobieżne oraz taksówki zbiorowe łączą niemal każde miasto. Są tanie, ale w okresie świąt bywają bardzo zatłoczone.
• W Algierze: miasto posiada metro, tramwaj oraz kolejki linowe wjeżdżające na wzgórza.
• Na Saharze: turyści podróżują z akredytowaną agencją, która zapewnia samochód z napędem 4×4, kierowcę i przewodnika.

Kuchnia algierska łączy wpływy berberyjskie, arabskie, osmańskie i francuskie. Śniadanie jest lekkie: kawa lub mleko z chlebem, wypiekami lub plackami msemen. Obiad to główny posiłek dnia, a kolacja jest często jadana późno. Kuskus jest daniem narodowym i tradycyjnym piątkowym posiłkiem rodzinnym. Do innych popularnych potraw należą zupa chorba, chakhchoukha na wschodzie oraz makaron rechta w Algierze.

Na przekąskę warto spróbować karantika, zapiekanki z ciecierzycy sprzedawanej na ulicznych stoiskach, oraz mhadjeb, nadziewanego placka. Słodkie wypieki z daktylami, migdałami i miodem doskonale pasują do słodkiej herbaty miętowej lub mocnej kawy. Oazy słyną z doskonałych daktyli, a Algieria produkuje również wino, choć alkohol nie jest łatwo dostępny. Podczas ramadanu rodziny przerywają post o zachodzie słońca daktylami, mlekiem i chorbą, a ulice ożywają nocą.

Algier i wybrzeże

• Algier to stolica kraju, zbudowana na wzgórzach nad rozległą zatoką. Do jej najważniejszych atrakcji należą stara osmańska Kasba, Dar Hassan Pacha, Palais des Raïs, położona na wzgórzu bazylika Notre-Dame d'Afrique, Pomnik Męczenników oraz potężny Wielki Meczet w Algierze. Centrum z czasów francuskich to Alger Centre.
• W Tipazie, na zachód od Algieru, znajdują się nadmorskie ruiny rzymskie w Tipazie. Na wzgórzu powyżej wznosi się Królewskie Mauzoleum Mauretanii.
• Oran to tętniące życiem drugie co do wielkości miasto, znane z muzyki raï. Nad portem góruje Fort Santa Cruz.
• Tilimsan, położony blisko granicy z Marokiem, szczyci się wspaniałymi zabytkami islamskimi, takimi jak Wielki Meczet w Tilimsanie i Pałac El Mechouar.
• Bidżaja leży między górami a morzem, tuż obok Parku Narodowego Gouraya.

Północny wschód

• Konstantyna wznosi się na skale przeciętej głębokim wąwozem, nad którym przerzucono spektakularne mosty.
• Satif stanowi bazę wypadową do Dżamili, jednego z najlepiej zachowanych rzymskich miast w Afryce Północnej. Dalej na południe, w pobliżu Batny, leży rzymskie miasto Timgad.
• Kalat Bani Hammad to ruiny XI-wiecznej stolicy położone wśród wzgórz.
• Annaba to miasto portowe w pobliżu starożytnego Hippo Regius, miasta św. Augustyna.
• Tizi Wuzu stanowi bramę do Kabylii i gór Parku Narodowego Djurdjura.

Sahara

• Dolina M'zab to dolina pięciu ufortyfikowanych miast na wzgórzach, założonych około tysiąca lat temu. Największym z nich jest Ghardaja.
• Timimun to miasto-oaza z czerwonej gliny na skraju Wielkiego Ergu Zachodniego.
• Biskira i Al-Wad to miasta-oazy słynące z daktyli i domów zwieńczonych kopułami.
• Tasili Wan Ahdżar chroni piaskowcowe płaskowyże z tysiącami prehistorycznych malowideł naskalnych. Dżanat jest bazą wypadową dla wycieczek. Część regionu leży w prowincji Illizi i w pobliżu granicy z Libią, przed podróżami w te rejony ostrzegają władze Wielkiej Brytanii i USA, dlatego przed rezerwacją sprawdź aktualne zalecenia.
• Góry Ahaggar to wulkaniczne szczyty wokół Tamanrasset, w tym Tahat, najwyższy punkt Algierii. Rząd USA odradza wszelkie podróże do Tamanrasset, a wycieczki w ten rejon muszą być organizowane przez akredytowaną agencję.