Montenegro

Montenegrijns is de officiële taal, nauw verwant aan het Servisch, Kroatisch en Bosnisch — sprekers van elk van deze vier talen begrijpen elkaar over het algemeen zonder problemen. Zowel het Latijnse als het Cyrillische alfabet wordt gebruikt; het Latijnse schrift domineert langs de kust en in toeristisch materiaal, dus navigatie is geen probleem.

Engels wordt veel gesproken in de toeristische kustplaatsen en door jongere Montenegrijnen. Het is minder gebruikelijk in het binnenland en onder oudere generaties, hoewel een paar woorden al een heel eind kunnen helpen.

Montenegro is geen lid van de EU. De "roam like at home"-bundels van EU- en Britse telefoonabonnementen dekken het land meestal niet. Controleer op roamingkosten buiten de EU voordat u aankomt. Prepaid-simkaarten worden verkocht op de luchthavens en in telefoonwinkels in elke stad. Neem uw paspoort mee, aangezien identificatieregistratie verplicht is.

De dekking is solide langs de kust en in de belangrijkste steden, met gaten in afgelegen bergdalen en nationale parken.

Leidingwater wordt in steden en langs de kust over het algemeen als veilig beschouwd om te drinken, hoewel het mineraalgehalte en de smaak variëren; flessenwater is een verstandige keuze als u dat verkiest, vooral in oudere gebouwen of op het platteland.

Apotheken (apoteka) zijn in elke stad te vinden en duidelijk gemarkeerd met een groen kruis; de meeste hebben alledaagse medicijnen op voorraad zonder dat daar een recept voor nodig is. Montenegro is geen lid van de EU, dus de Europese ziektekostenverzekeringskaart is hier niet geldig — een reisverzekering die medische behandelingen dekt, wordt aanbevolen. Er zijn geen speciale vaccinaties vereist voor toegang.

Burgers van de EU/Schengen-zone, het VK, de VS, Canada en Australië kunnen Montenegro zonder visum binnenkomen voor korte toeristische verblijven, meestal tot 90 dagen. Montenegro maakt nog geen deel uit van de Schengen-zone, dus er vinden bij de grens paspoortcontroles plaats, zelfs als u vanuit een Schengen-land arriveert. Reizigers die een visum nodig hebben, moeten dit vooraf aanvragen bij een ambassade of consulaat van Montenegro.

Visum- en inreisvereisten veranderen regelmatig. Controleer vóór uw reis de actuele vereisten bij de officiële immigratiedienst of de ambassade van uw land.

Kleed je bescheiden bij een bezoek aan orthodoxe kloosters en kerken — schouders en knieën moeten zowel voor mannen als vrouwen bedekt zijn. Klooster Ostrog, een van de meest bezochte bedevaartsoorden van het land, handhaaft dit strikt en fotograferen is in de kerken vaak beperkt.

Een handdruk is de standaardbegroeting; onder vrienden en familie is een kus op beide wangen gebruikelijk. Vraag toestemming voordat je mensen direct fotografeert. Afdingen is niet gebruikelijk in winkels of restaurants, hoewel dit op openluchtmarkten wel kan voorkomen.

Op feestdagen kunnen winkels, banken en sommige restaurants gesloten zijn, vooral in kleinere steden — kustgebieden die op toeristen gericht zijn, blijven over het algemeen het hele zomerseizoen open.

De meeste winkels zijn van maandag tot en met zaterdag geopend, vaak met een middagpauze in kleinere steden, en vele zijn buiten het belangrijkste toeristenseizoen op zondag gesloten. Restaurants langs de kust hebben in de zomer lange openingstijden.

• Per trein: Een enkele schilderachtige lijn loopt vanaf de kust bij Bar via Podgorica en Kolašin richting Servië. Het traject steekt het Mala Rijeka-viaduct over, een van de hoogste spoorbruggen ter wereld. Het gaat langzaam, maar de uitzichten zijn de moeite waard. Boek via Željeznica Crne Gore, de nationale spoorwegexploitant.
• Per bus: Intercitybussen verbinden vrijwel elke stad, inclusief de kust en de bergen. Dit is de voornaamste manier om je zonder auto te verplaatsen. Koop kaartjes kort voor vertrek op het station.
• Per vliegtuig: Binnenlandse vluchten zijn eigenlijk niet nodig; het land is klein genoeg zodat bussen en auto's de boel goed dekken. Internationale vluchten landen op de luchthavens van Podgorica en Tivat.

De Montenegrijnse keuken kent twee verschillende tradities die nauwelijks overlappen: de mediterrane kustkeuken en de stevige berggerechten. Aan de kust kun je verse vis, gegrilde inktvis en gerechten met veel olijfolie verwachten, vergelijkbaar met het naburige Kroatië en Italië. In het binnenland leunen maaltijden meer op gerookt vlees, kaas en maïsmeel, gevormd door eeuwen van herderscultuur in de bergen.

Het ontbijt is vaak licht — brood, kaas en koffie — terwijl de lunch de belangrijkste maaltijd van de dag is, zeker buiten de kustgebieden. Het diner is meestal later en meer ontspannen, vooral in de zomer. De lokale bevolking eet bij door families gerunde konoba's in plaats van bij internationale ketens, en de porties zijn royaal.

Rakija, een sterke fruitbrandewijn, is het traditionele welkomst- en aperitiefdrankje, vaak zelfgemaakt. De koffiecultuur is serieus en ongedwongen — reken erop dat je langzaam van een klein, sterk kopje zult genieten. Lokale wijn, vooral van de Vranac-druif, past goed bij zowel het gerookte vlees als de gegrilde vis.

De kust buigt rond de indrukwekkende Baai van Kotor, vaak beschreven als de meest zuidelijke fjordachtige inham van Europa. Kotor heeft de best bewaarde ommuurde oude stad aan de baai, bewaakt door vestingwerken die tegen de klif erboven opklimmen. Het kleine dorpje Perast, een paar minuten verderop langs de kust, kijkt uit op de twee eilandjes van Onze-Lieve-Vrouw van de Rotsen. Het nabijgelegen Tivat en Herceg Novi maken de baai compleet met respectievelijk een jachthaven die is uitgegroeid tot een knooppunt voor jachten en een geschiedenis als kuuroord.

In zuidelijke richting langs de Adriatische Zee ligt Budva, de belangrijkste badplaats van het land, met een eigen ommuurde oude stad en het beroemde eilandje Sveti Stefan net verderop langs de kust. Verder naar het zuiden is Bar een werkende havenstad, en Ulcinj sluit de kust af nabij de Albanese grens met lange zandstranden en een oude stad uit het Ottomaanse tijdperk.

De hoofdstad en het binnenland concentreren zich op Podgorica, een moderne, ingetogen hoofdstad waar na de verwoestingen tijdens de oorlog nog maar weinig historische architectuur over is. Cetinje, de oude koninklijke hoofdstad, ligt in de heuvels boven de baai en behoudt een karakter van een klein stadje met kloosters en musea. Nikšić is de tweede stad van het land, meer industrieel en zelden bezocht door toeristen.

De bergen herbergen het wildste landschap van Montenegro. Nationaal Park Durmitor, een UNESCO-werelderfgoedlocatie rond de stad Žabljak, heeft gletsjermeren, de diepe kloof van de rivier de Tara en uitgebreide wandelpaden. Nationaal Park Biogradska Gora beschermt een van de laatste oerbossen van Europa. Kolašin is een uitvalsbasis voor skiën en wandelen aan de schilderachtige spoorlijn. Nabij de Albanese grens is Plav de toegangspoort tot het grillige Prokletije-gebergte, een van de minst bezochte hoekjes van het land. Net landinwaarts vanaf de kust ligt Nationaal Park Meer van Skadar, het grootste meer van Zuid-Europa, dat wordt gedeeld met Albanië. Het staat bekend om vogels kijken en boottochten door de wetlands.