Marrakesh

De lente en de herfst zijn mild en de meest comfortabele seizoenen voor een bezoek. Zomermiddagen worden extreem heet, dus plan bezienswaardigheden voor de ochtend en avond. Winterdagen zijn aangenaam, maar de nachten worden koud, vooral in de stenen gebouwen van de Medina.

Plan rond het National Popular Arts Festival, dat meestal in juli wordt gehouden, wanneer volksgroepen uit heel Marokko muziek en dans opvoeren in het El Badi-paleis.

Jemaa El-Fna is het centrale plein van de oude stad en verandert gedurende de dag van karakter. 's Ochtends staan er kraampjes met vers sinaasappelsap en henna-artiesten; 's avonds vullen eetkraampjes, muzikanten en verhalenvertellers het plein.

Koutoubia-moskee heeft een minaret van 77 meter hoog die sinds de 12e eeuw als model heeft gediend voor moskeetorens in heel Marokko en Spanje. De zandstenen muren kleuren oranje bij zonsondergang.

Bahia-paleis werd in de 19e eeuw gebouwd voor een machtige vizier. De kamers hebben beschilderde plafonds en snijwerk van cederhout, en zijn gegroepeerd rondom binnenplaatsen met sinaasappelbomen.

Ben Youssef Madrasa was ooit de grootste islamitische school van Noord-Afrika. De binnenplaats, bedekt met bewerkt stucwerk en tegels, is een van de best bewaarde voorbeelden van Marokkaans vakmanschap.

Saadische graven bleven eeuwenlang verborgen achter een verzegelde muur totdat ze in 1917 werden herontdekt. Het marmeren mausoleum bevat de graven van Saadische sultans en hun families.

El Badi-paleis is tegenwoordig grotendeels een ruïne, maar de omvang laat nog steeds de rijkdom zien van de Saadische dynastie die het liet bouwen. Elk voorjaar nestelen ooievaars op de muren.

Jardin Majorelle is een tuin met kobaltblauwe gebouwen, cactussen en bamboe, aangelegd door de Franse schilder Jacques Majorelle. De ontwerper Yves Saint Laurent was later eigenaar van de tuin en wordt geëerd met een klein museum op het terrein.

Souks van Marrakech verspreiden zich door de straten ten noorden van Jemaa el-Fna. In de overdekte steegjes worden lederwaren, lantaarns, specerijen en tapijten verkocht, losjes georganiseerd per ambacht.

Marrakesh beloont reizigers die het rustiger aan doen en deelnemen aan lokale rituelen, in plaats van alleen bezienswaardigheden te bekijken.

• Breng een uur door in een traditionele hamam, waar een medewerker je na een stoomsessie scrubt met zwarte zeep en een ruwe washand. Veel riads bieden dit aan, naast onafhankelijke badhuizen.
• Bekijk hoe leer met de hand wordt gelooid en geverfd bij de leerlooierijen van Marrakesh, volgens methoden die al eeuwenlang grotendeels onveranderd zijn. Werknemers geven bezoekers een takje munt om de geur te verzachten.
• Maak in de namiddag een ritje met een paardenkoets langs de stadsmuren, wanneer het licht de muren een dieprode kleur geeft.

Diverse de moeite waard zijnde bestemmingen liggen op slechts enkele uren van Marrakesh, van bergdorpjes tot de Atlantische kust.

• Ourika-rivier — ongeveer 1 uur met de auto of gedeelde taxi. Berberdorpen, walnotenboomgaarden en een wandeling naar de waterval bij Setti Fatma maken dit de makkelijkste ontsnapping aan de stadse hitte.
• Imlil en de uitlopers van de Hoge Atlas — ongeveer 1,5-2 uur met de auto. Het toegangsdorp voor wandelingen naar de Toubkal, de hoogste bergtop van Noord-Afrika, met koelere lucht en uitzicht op de bergen.
• Essaouira — ongeveer 2,5-3 uur met de bus of auto. Een ommuurde havenstad aan de Atlantische Oceaan met een medina die op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat, verse zeevruchten en een constante zeebries.
• Ouzoud-watervallen — ongeveer 2,5-3 uur met de auto. De hoogste watervallen van Marokko, met berberapen die in de omliggende kloof leven.

• Per vliegtuig: Luchthaven Marrakesh Menara verwerkt internationale en binnenlandse vluchten, met frequente verbindingen naar Europa. Het ligt op ongeveer 6 km van het stadscentrum; een taxi doet er 15-20 minuten over en er rijden ook stadsbussen op de route.
• Per trein: Het nationale spoorwegnetwerk van de ONCF verbindt Marrakesh met Casablanca (ongeveer 2 uur en 45 minuten), Rabat (ongeveer 4 uur), en Tanger en Fez verder naar het noorden. Treinen komen aan op het centraal station van Marrakesh.
• Per bus: CTM en Supratours exploiteren langeafstandsbussen vanuit steden in heel Marokko, inclusief plaatsen die niet per trein bereikbaar zijn, zoals Essaouira en Agadir.

• Openbaar vervoer: Stadsbussen van Supratours bestrijken de belangrijkste routes van Marrakesh. Koop kaartjes contant bij de chauffeur; er is ook een oplaadbare kaart beschikbaar voor veelvuldig gebruik.
• Taxi / rit-apps: Beige 'petit taxis' verzorgen ritten binnen de stad; sta erop dat de chauffeur de meter gebruikt of spreek een prijs af voordat je instapt. Careem is in Marrakesh de belangrijkste app voor het boeken van ritten.
• Te voet: De smalle steegjes van de Medina zijn afgesloten voor auto's, dus wandelen is de enige manier om het grootste deel ervan te zien. De indeling is een doolhof, dus neem extra tijd om je weg te vinden.

• Is een auto de moeite waard?: Nee, niet voor de stad zelf. De Medina is grotendeels afgesloten voor auto's en alles wat de moeite waard is om te zien, ligt op loopafstand of op korte afstand met de taxi. Huur alleen een auto als je van plan bent om op eigen gelegenheid het Atlasgebergte of de kust te verkennen.
• Parkeren: Bewaakte parkeerterreinen (aangegeven door een parkeerwachter, of gardien) bevinden zich net buiten de hoofdpoorten van de Medina; reken op een kleine contante vergoeding per uur of per dag.
• Beperkingen: Het hart van de Medina is volledig afgesloten voor privéauto's; alleen bromfietsen, fietsen en ezelskarren mogen door de smalle straatjes rijden.

De keuken van Marrakesh draait om langzaam gegaarde tajines, vaak op smaak gebracht met ingemaakte citroen, olijven of gedroogd fruit, en couscous die op vrijdagen wordt geserveerd. Streetfood is een belangrijk onderdeel van de eetcultuur hier: gegrild vlees, slakkensoep en vers sinaasappelsap zijn overal gemakkelijk te vinden.

De eetkraampjes op Jemaa El-Fna zijn de beroemdste plek om te eten, vooral na zonsondergang wanneer tientallen kraampjes hun grills en gemeenschappelijke tafels opzetten. Voor iets rustigers kun je terecht bij de kruidensoeks nabij Rahba Kedima, waar saffraan, arganolie en gedroogd fruit worden verkocht; uitstekende souvenirs en ingrediënten.

Marrakesh is over het algemeen veilig voor toeristen en gewelddadige misdaad tegen bezoekers is zeldzaam. De meest voorkomende problemen zijn kleine oplichtingspraktijken: onofficiële gidsen die zich bij de poorten van de Medina aan toeristen vastklampen, henna-artiesten die veel meer vragen dan afgesproken, en winkeliers die opgeblazen prijzen noemen in de verwachting dat er onderhandeld wordt. Spreek een prijs af voordat u een dienst accepteert, inclusief foto's met slangenbezweerders of getrainde apen.

Kraanwater kunt u beter vermijden; drink in plaats daarvan flessenwater of gefilterd water. Houd tassen dichtgeritst en gesloten in drukke gebieden zoals Jemaa El-Fna en de souks, waar zakkenrollerij kan voorkomen.

Marrakesh werd rond 1070 gesticht door de Almoraviden-dynastie als uitvalsbasis voor het controleren van handelsroutes door de Sahara. Het groeide uit tot een keizerlijke hoofdstad en gaf zijn naam aan het land zelf. De Almohaden-dynastie, die de stad in 1147 veroverde, bouwde de Koutoubia-moskee als symbool van hun nieuwe bewind.

De stad bereikte haar hoogtepunt onder de Saadi-dynastie in de 16e eeuw. Sultan Ahmad al-Mansur gebruikte goud uit de trans-Sahara-handel om het El-Badipaleis te bouwen, en zijn familie werd later begraven in de Saadische graftombes, die verborgen bleven achter een verzegelde muur totdat Franse koloniale landmeters ze in 1917 herontdekten.

De Mellah, de historische Joodse wijk, werd opgericht in 1558 en was een van de eerste in zijn soort in Marokko. Frankrijk bestuurde Marrakesh als onderdeel van zijn protectoraat van 1912 tot de Marokkaanse onafhankelijkheid in 1956; de Medina werd in 1985 uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed.

Snelle praktische feiten voor Marokko in één oogopslag: